درمان بیماری های پوستی با فیزیوتراپی-گراما و سرما درمانی

فیزیوتراپی در بیماری های پوستی

در کنار روش های درمانی برای کمک به بهبود بیماری های پوستی، از روش های مختلف فیزیوتراپی استفاده می شود. فیزیوتراپی می تواند همراه با داروها و یا به تنهایی انجام شود. در مواردی که بیمار دچار استرس است و یا داروهای مسکن مصرف می کند، خصوصا زمانی که خارش پوستی وجود دارد، آموزش ریلکسیشن به بیمار اهمیت خاصی دارد، همچنین می توان از عوامل سرمازا، گرمازا و یا الکتریکی در بیماری های پوستی استفاده کرد.

سرما درمانی (Cryotherapy)

سرما اغلب برای اریتمازایی استفاده شده و به صورت های زیر به کار گرفته می شود: استفاده از هوای سرد و مایع، دی اکسید کربن جامد یا برف دی اکسید کربن و نیتروژن مایع (معمولا برف دی اکسیدکربن را به همراه نیتروژن مایع استفاده می کنند). مقدار سرما با میزان فشار موضعی و مدت زمان کاربرد آن، تنظیم می شود و از 5 تا 10 ثانیه برای ایجاد اریتم، متغیر است. مدت زمان استفاده از سرما برای ایجاد دسکوامیشن 30 تا 40 ثانیه است، (که منجربه ایجاد تاول شدید در موضع می گردد) و برای ایجاد نکروز در موضع ، 2 تا 3 دقیقه است.

از لحاظ میزان فشار موضعی باید سعی شود تا فشار کم باشد، زیرا در غیر این صورت عمق نفوذ سرما زیاد میشود. تنظیم میزان فشار ذهنی است و درمانگر نمی تواند به تنهایی مقدار آن را به طور دقیق تنظیم کند. درمان با برف دی اکسیدکربن در دیسکوئید بیماری لوپوس اریتماتوس، گرانولوم آنولاریس، زیگیل منتشر و موضعی، روش انتخابی است. باید دقت شود که در لوپوس اریتماتوس، حاد، کرایوتراپی ممنوعیت دارد.

از نظر آستانه مرگ سلولی در اثر سرما، دمای مشخص نشده، ولی برای سلول های طبیعی از 2- درجه سانتی گراد تا 45- درجه سانتی گراد بیان شده است. سلول های سرطانی نسبت به سرما حساس تر بوده و آستانه مرگ آن ها 25+ درجه سانتی گراد می باشد، پس از سرما هم می توان جهت از بین بردن سلول های سرطانی استفاده کرد.

گرما درمانی (Thermotherapy)

هدف از گرما درمانی بهبود گردش خون و متابلیسم موشع است. در موارد عفونت موضعی، گرما را به ناحیه ای به غیر از ناحیه عفونت اعمال می کنن تا به طور غیر مستقیم در بهبود گردش خون ناحیه اثر کند و این به خاطر این است که گرما رشد و تکثیر برخی باکتری ها را افزایش می دهد. از گرمای سطحی نظیر مادون قرمز، می توان قبل یا بعد از فرابنفش، برای افزایش یا کاهش اثر فرابنفش استفاده کرد.

در ناراحتی های ناشی از عفونت های پوستی، اعمال گرمای سطحی، به سرباز کردن سریعتر بئورات، کمک می کند. می توان از دیاترمی غیر مستقیم و US نیز استفاده کرد. از خاصیت فنوفورز US برای انتقال موادی مثل ویتامین A، هیدروکورتیزون در بیماری پسوریازیس برای کف دست و یا پاشنه ها، و در نوع محدود نورودرماتیت و اگزامای موضعی و همین طور در مرحله غیر حاد و زخم های باز از فنوفورز روی استفاده می شود.

روش های دیگری نیز برای درمان بیماری های پوستی با فیزیوتراپی وجود دارد که در این مقاله نمیگنجد. از همراهی شما سپاز گذارم.

منبع : کتاب تراپی در بیماری های روماتیسمی و پوستی

نگارنده : م.جعفری