چگونه بیماری پارکینسون تشخیص دهیم؟ – پیشگیری و درمان

چگونه بیماری پارکینسون تشخیص دهیم؟ - پیشگیری و درمان

تغییر در وضع بینایی ممکن است یکی از نشانه های  اولیه و هشدار دهنده ابتلا به بیماری پارکینسون باشد.

دانشمندان دریافته اند که در برخی موارد مشکل در وضعیت بینایی می تواند نشانه ابتلا به پارکینسون باشد که 10 سال پیش از بروز کامل سایر علائم پارکینسون، بیمار را باخبر می سازد.

دکتر الساندرو اریگو مولف این پژوهش اظهار داشت: «اختلال رشته های عصبی در اثر از بین رفتن عصبها در برخی از قسمتهای مغز به خاطر ارتعاشات و عدم تعادل و هماهنگی به وجود می آید».

وی ادامه داد: «اگرچه بیماری پارکینسون در ابتدا تنها یک اختلال مکانیکی به شمار می رود، اما شواهدی در دست است که نشان از وجود علائم غیر حرکتی در تمام مراحل این بیماری دارد».

«اریگو» تغییر وضعیت دید را یکی از علائم غیرحرکتی در مبتلایان به پارکینسون عنوان کرد و گفت: «به عنوان مثال این افراد ممکن است رنگها را مثل قبل تشخیص نداده یا تیزهوشی بصری خود را از دست دهند و همچنین تعداد دفعات پلک زدن آنان کاهش پیدا کند که همین امر به خودی خود می‌تواند منجر به خشکی چشم شود».

این محقق یادآور شد: «نکته حائز اهمیت آن است که تغییر وضعیت بینایی در فرد مبتلا به پارکینسون 10 سال پیش از بروز علائم بیماری در اندام های حرکتی شروع می شود».

منبع: طبیب من به نقل از WebMD

بیماری ها


برخی از علائم بیماری پارکینسون

علايم شايع

  • لرزش، به خصوص در حالت عدم حركت اندام
  • سفتی عضلانی و كندی حركت در كل بدن
  • راه رفتن نامتناسب به حالتی كه پاها به زمین كشیده می شوند و فاصله پاها از هم بیشتر از حالت طبيعی است .
  • قامت خميده
  • از بين رفتن حالت چهره
  • تغييرات صدا؛ صدا ضعیف و بم می شود.
  • اختلال بلع ، آبریزش دهان
  • توانایی ذهنی تا مراحل پیشرفته بدون تغییر می ماند و در مراحل پیشرفته به آهستگی كاهش می يابد.
  • افسردگيی، عصبی بودن
حتما بخوانید  توت‌ها برای درمان چه بیماری های خوب هستند؟

این بیماری بر اساس چهار علامت مخصوص آن مشخص می شود:

  • ارتعاش دست و پا در حالت استراحت (لرزش بیمار همزمان با ارتعاش دست و پا در حالت استراحت)
  • آرام شدن حرکت (برادیکینسیا / Bradykinesia)
  • سختی حرکت (و خشک شدن) دست و پا یا بدن
  • تعادل بد (تعادل ضعیف)

پیشگیری

پیشگيری خاصی ندارد.

عواقب مورد انتظار

این بیماری در حال حاضر غیرقابل علاج محسوب می گردد. ولي، علایم آن با درمان قابل تسكین يا كنترل است. اين بيماری طول عمر را چندان كاهش نمی دهد.

تحقیقات علمی علل و درمان اين بیماری ادامه دارد و این امید وجود دارد كه درمان های مؤثر و نهايتاً علاج بخش برای آن ارایه گردند.

تحقیقاتی كه به بررسی پیوند بافت جنینی برای درمان این اختلال پرداخته اند نويدبخش درمان مؤثری در آینده بوده اند. با این درمان به نظر می رسد سلول های جدید تولیدكننده دوپامین در مغز با پیوند بافتی جنینی تشكیل گردند.

عوارض احتمالی

  • زوال عقل
  • پنومونی (ذات الريه)
  • یبوست شديد
  • احتباس ادرار ناشی از داروهای تجویز شده برای درمان این اختلال
  • افتادن و بروز شكستگی استخوانی
  • ناتوانی